گذار از آزمون و نمره‌دهی: استفاده از ارزشیابی در بهبود یادگیری ریاضی
کد مقاله : 1036-7THMATHCONF
نویسندگان
نوروز هاشمی *1، خدیجه رحیمی2
1گروه آموزش ریاضی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2دبیر ریاضی، آموزش‌و‌پرورش، اصفهان، ایران
چکیده مقاله
ارزشیابی در آموزش ریاضی در رویکردهای سنتی عمدتاً با آزمون، اندازه‌گیری عملکرد و تعیین نمره شناخته می‌شود؛ رویکردی که اگرچه میزان دستیابی دانش‌آموزان به برخی اهداف آموزشی را نشان می‌دهد، لزوماً فرایند تفکر، استدلال، راهبردهای حل مسئله و درک مفهومی آنان را آشکار نمی‌کند. هدف این مقاله، تبیین رویکردی تحول‌یافته به ارزشیابی و ارائه چارچوبی منسجم برای هدایت آن در راستای بهبود یادگیری و تفکر ریاضی است. در این رویکرد، ارزشیابی فرایندی مستمر، چندبعدی و یکپارچه با یاددهی و یادگیری است که بر گردآوری، تحلیل و تفسیر شواهد معتبر و تبدیل آن‌ها به تصمیم‌های آموزشی تأکید دارد. چارچوب پیشنهادی بر پنج پرسش اساسی استوار است: چه چیزی، چرا، چه کسی، چگونه و پس از ارزشیابی چه اقدامی باید انجام شود. یافته‌ها نشان می‌دهد ارزشیابی مطلوب باید دانش مفهومی و رویه‌ای، حل مسئله، استدلال و تفکر ریاضی، ارتباط و بازنمایی، خطاها و سوءبرداشت‌های مفهومی و خودتنظیمی را پوشش دهد. همچنین، تنوع روش‌ها، بازخورد هدفمند و به‌موقع، خودارزیابی و ارزشیابی همتایان و اصلاح مستمر تدریس بر اساس شواهد، از الزامات این رویکرد است. در نهایت، ارزشیابی باید از ابزار سنجش صرف به سازوکاری برای فهم، هدایت و بهبود مستمر یادگیری و تفکر ریاضی تبدیل شود.
کلیدواژه ها
ارزشیابی، آموزش ریاضی، یادگیری ریاضی، حل مسئله، استدلال ریاضی، گذار
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی